Reflectie

In het kort blik ik hieronder terug op de minor E-touroperating die ik in de afgelopen twee perioden heb gevolgd. Gossie, wat gaat de tijd toch snel!

Achteraf gezien ben ik blij met mijn keuze voor de minor. Het leuke van deze lessenreeks vond ik de colleges van de verschillende gastsprekers als Lars Boom, Frank ten Cate, Marjan van der Herberg en Elise Allart. Ieder van hun vertelde over hun eigen specialisme binnen een ander bedrijf, waardoor ik kon mee proeven van meerdere werk takken. Deze periode sprak mij de marketing kant, ofterwel het online vermarkten van het product, het meest aan. Ik denk dat dit voor een groot deel lag aan het feit dat we nu voor een echte opdrachtgever aan de slag moesten. Mijn opdrachtgever bij Kuoni, Stefan de Groot, maakte alles wat we leerde over e-commerce in de lessen op school levendig door er zelf over te vertellen en uitleg over te geven. Vol glorie vertelde hij over zijn vak als online marketeer en hij kon niet begrijpen dat niet iedereen die richting op zou willen gaan. Onze inzet voor het project werd bekroond met een 7.5, iets waar wij allen super trots op zijn.

De les stof werd getoets in een kennis- en casustoets. Het boekje ‘marketing.com’ kan ik iedereen aanbevelen om te lezen. Het is een dun boekje, met een leuke schrijfstijl, dat je meer verteld over de verschillende online marketing mogelijkheden. Het woord zegt het al, in de kennis toets werd voornamelijk de opgedane kennis getoetst, waar in de casus de kennis in de praktijk moest worden gebracht. Een goede combinatie lijkt mij.

Ondanks mijn enthousiasme voor deze minor, heb ik wel een klein puntje van kritiek. Stuur de studenten volgend jaar niet naar de e-commerce dagen in de jaarbeurs in Utrecht. Dat was een ramp! Wanneer je als student een seminar wilde volgen moest je achter in de rij aansluiten, wetende dat je er toch al niet meer bij zou passen. Tevens waren de seminars voornamelijk gericht op bedrijven en voelde ik mij als student er niet welkom. Dus ik zeg: afschaffen!

Ter afsluiting van deze periode wil ik graag de leraren bedanken voor de leuke/leerzame lessen: Marco, Karen en Gijs. In de eerste periode waren dit ook Feico en Karel. Tevens blik ik terug op een goede samenwerking met mijn projectleden en ik wil ook hun hiervoor bedanken.

Volendam-Marken

Vroeg mijn bed uit is nooit mijn sterkste kant geweest (ik ben nou eenmaal een avond mens) en met enige tegen zin begon ik de dag. Achteraf gezien heb ik een onwijs leuke dag gehad met leuke mensen, die ik voor geen goud had willen missen! 

Toen Steffanie en ik Volendam in reden, kwam de geur van de paling rokerij ons tegemoet. Vanaf dat moment wist ik dat de dag niet geslaagd zou zijn zonder een lekker ‘Volendams vissie’. Eenmaal uit de auto gestapt liepen we door richting de haven. Het viel me gelijk op hoe schoon de huizen er uit zagen.  Niet alleen van binnen, maar ook van buiten. Elk stoepje zag eruit alsof je er vanaf kon eten (bij wijs van spreken dan he). Alle gordijntjes hingen keurig in de plooi en ik vroeg mij direct af waar de Volendammer de tijd vandaan haalt om alles zo spik en span te houden? Hier heb ik gedurende de dag helaas geen antwoord op gekregen.

Afijn, we begonnen op zen Amsterdams gezegd met een lekker bakkie leut bij cafe Lotje aan de haven. Vanuit hier vertrokken we met de boot richting Marken. Eenmaal aan boord heette schipper Jos ons van harte welkom en stelde zijn bemanning Jaap en zijn zoon Sebastiaan aan ons voor. Toen hij  vertelde dat er windkracht zeven op zee stond, schrok ik lichtelijk. Ik heb namelijk eerder gezeild in een klein bootje met windkracht 5 en dat wilde ik niet herbeleven. Dus enigszins gespannen begon ik de dag. De zee was zoals voorspelt ruig en af en toe hoorde je weer eens iemand gillen wanneer er een golf op het dek sloeg. Gelukkig was het echter niet zo koud en nat als ik voorheen had meegemaakt. 

Jos begon op zee vol glorie te vertellen over de historievan het schip. Hij vertelde dat de inwoners van Volendam het schip uit de handen van de Duitsers hebben weten te houden. Voor gek werd Jos verklaart toen hij het schip later (in 1989) wilde ombouwen tot een zeilschip. Hij is zijn droom achterna gegaan, gelukkig maar, anders hadden we deze dag niet zo kunnen ervaren.
Hij vertelde over zijn werk als geschiedenis leraar op een school in Volendam. Nu is hij gepensioneerd en maakt in zijn vrije tijd dagtochten zoals deze. Af en toe was er een kleine regenbui, maar voor het grootste gedeelte van de 2 uur durende tocht hebben we op het dek kunnen genieten van het zonnetje.

Op Marken aangekomen hebben we geluncht en vertelde Jos iets over het toerisme daar.
Marken is een voormalig eiland dat in 1957 met een dijk verbonden werd met het vaste land.
Jaarlijks trekt Marken nu velen binnenlandse en buitenlandse toeristen die het voormalige eiland bezoeken vanwege haar typerende huisjes en de traditionele klederdracht. Na de lunch zijn we doorgelopen naar een viskraampje, dat ik bij aankomst al op het oog had. Hier heb ik een lekker broodje met paling en makreel gegeten. Overheerlijk!

Op de planning stond een rondleiding georganiseerd door onze klasgenoten. Op weg richting de vuurtoren (het boegbeeld van Marken) passeerde we de hervormde kerk, het traditionele klederdracht museum en het monument voor gesneuvelde bemanningsleden op zee. Er werden kleine stops gehouden waar iets over deze plekken werd verteld. Lopend richting de vuurtoren barstte de hemel open en drijfnat besloten we om terug te keren. De ene helft vertrok per bus terug en ik vertrok met de andere helft per boot: de Markenexpress. Tot grote opluchting van onze leraar Marco zaten we niet in de ´Jan Smit boot´: een boot met grote afbeeldingen van deze Volendamse ster.

Voldaan keerde ik terug naar huis. Het was zoals Karen zei: een dag met een gouden randje.

Graag wil ik jullie dit filmpje, met dank aan Marco, laten zien:

Gastcollege: Marjan van der Herberg

Alweer het laatste gastcollege van het schooljaar was aangebroken, dit maal verzorgd door Marjan van der Herberg. Marjan heeft nog maar 1,5 jaar geleden haar eigen online touroperator rondreisopmaat.nl opgericht en het is naar eigen zeggen al een groot succes. Hoe goed het gaat blijkt ook uit de plannen om een vaste medewerker in dienst te nemen. Ze moet dan nog wel even haar garage ombouwen tot kantoor, want het kamertje op zolder is te klein.

Marjan haar specialisme ligt in Zuid-Afrika en vanwege haar enorme kennis over dit gebied en de goede samenwerking met de partners daar heeft ze er bewust voor gekozen om zichzelf nog niet uit te breiden. In de toekomst denkt ze er wel over om andere delen van Afrika te gaan aanbieden. Dit doet ze echter niet voordat ze de juiste vak kennis in huis heeft. De reizen die Marjan aanbiedt kunnen geheel naar eigen wens worden samengesteld en haar expertise leent zich hier goed voor. Ze luisters goed naar wat de klant wil om vervolgens samen met hem/haar de reis te creeren.  Haar keyword is dan ook co-creatie: het samenwerken naar een product.

Ik bewonder Marjan haar openheid en bevlogenheid om het 1,5 jaar geleden (zonder enige ervaring) het gewoon te proberen. Dat noem ik nog eens lef hebben. Natuurlijk gingen hier wel een aantal dingen aan vooraf. Zo moest ze een ondernemersplan schrijven,  zich inschrijven bij de kamer van koophandel en bij de SGR.

Een lening hoefde ze niet af te sluiten. Haar grootste investering was haar website, die ze voor de Vakantiebeurs in 2011 onder het bedrag van 5000 euro heeft gelanceerd. Het was een grote uitdaging om dit voor elkaar te krijgen, maar het is haar gelukt.
Via de Zuid-Afrika stand op de vakantiebeurs kreeg ze de mogelijkheid om in contacten te komen met potentiele klanten en deze te enthousiasmeren. Al gauw bleek dit de perfecte manier te zijn om haar beginnende touroperator te promoten en de eerste aanvragen kwamen binnen. Via haar netwerk van Linkedin vroeg ze ex-collega’s en vrienden om ideeen en leuke tips. Ook hier kreeg ze erg veel leuke reacties en bruikbare informatie voor haar bedrijf.

Marjan kwam er naar verloop van tijd achter dat het betalen voor zoekwoorden in Google (Search Engine Advertising) niet geschikt voor haar was. Van de traffic die ze op die manier op haar website vekreeg, plaatste maar weinig mensen een uiteindelijke boeking en de kosten liepen ook nog eens hoog op. Ze heeft er toen voor gekozen om over te schakelen naar Search Engine Optimization. Door het optimaliseren van de content op haar website eindigt ze nu hoog op zoekpagina’s. 
Ondanks deze stap is het voor Marjan duidelijk dat ze het voornamelijk moet hebben van persoonlijk contact en mond tot mond reclame.

De voornaamste doelgroep van rondreisopmaat ligt tussen de 50 en 65 jaar. Deze doelgroep wil de zekerheid/betrouwbaarheid dat alles goed geregeld is en dat de reis voldoet aan hun wensen.
Marjan is begonnen als online touroperator en wilde dan ook voornamelijk online contact opbouwen met haar klanten. De ervaring heeft haar nu geleerd dat het persoonlijke contact een belangrijkere rol speelt  voor de conversie dan voorheen verwacht. Op de vakantiebeurs zoekt zij het contact met (potentiele) klanten en geeft hun tips en advies aan de hand van wat zij leuk zouden vinden. Veel mensen reageren hier positief op en plaatsen vervolgens een aanvraag.

Wil je met eigen ogen zien waar rondreisopmaat voor staat, bekijk dan nu dit filmpje!:

De grootste les die ik uit dit college heb getrokken is dat alles mogelijk is als je het maar graag genoeg wilt. Marjan wist niet hoe ze precies een eigen onderneming moest starten, maar het  is haar wel gelukt! Misschien wil ik later ook een eigen bedrijf starten en zal dan als ik denk dat het me niet gaat lukken aan haar terug denken. Als tip gaf Marjan aan om eerst veel ervaring op te doen in de reisbranche, dit kun je dan allemaal meenemen in je eigen werk.